Verslag 1: 1996

In de schijnwerper : F.C. Sobemai 30 jaar jong !

De amateur-voetbalclub F.C. Sobemai is reeds drie decennia aktief rond maar vooral op de voetbalvelden, da's al een flink stuk van een mensenleven en daar nemen wij graag figuurlijk onze hoed voor af. Dertig jaren van wel en wee, in weer in wind da's niet niks dus vandaar dat ik de gelegenheid om dit feit even onder de aandacht van de Groot-Maldegemse bevolking te brengen, gretig aannam. Bovendien heeft ondergetekende zelf een decennia lang de escapades van de Sobemaijongens moeten ondergaan zodat ik me best kan inleven in de situatie en de problemen die een voetbal hoe dan ook moet ondergaan.

Het idee voor een voetbalploeg ontsproot 30 jaar geleden tijdens de schaft in het metaalbewerkingsbedrijf SOBEMAI en de start van die lange loopbaan begon op een warme meidag in 1966, tegenstander voor deze première was K.A.J. Oostwinkel. Maar na die eerste wedstrijd bleef de aktiviteit toch eerder beperkt, met hier en daar ergens een matchke hoofdzakelijk tegen andere fabrieksploegen en die werden steevast afgehaspeld op het oude Akkers-terrein, die heden tendage niet meer bestaat. Het was pas in het voorjaar van 1970 dat de vriendschappelijke wedstrijdenkalender ruim werd ingevuld, het was de tijd van de wildgroei met cafèploegen en dergelijke zodat de zaterdagnamiddagen zonder voetbal al eerder schaarser werden. Het was ook in die periode dat Gaston Vandenbon op het voorplan kwam en als voorzitter-speler-scheidsrechter, kortom als manusje van alles een al even lange als boeiende carrière zou uitbouwen. Hij speelde nog mee in de ploeg tegen een jongere versie van Sobemai, wanneer in 1973 het eigen Sobemaiterrein werd ingehuldigd en het vanaf toen gedaan was om op vreemde pleinen hun thuiswedstrijden af te haspelen. Het jaar daarop werd al eens voorzichtig naar internationaal voetbal uitgekeken met een nazinderende wedstrijd tegen elftal uit Engeland. Ook het inmiddels gestarte mini- en zaalvoetbal was hen niet vreemd en hun probeersels als pioniers ergens in Sijsele werd aldaar naar waarde geschat. Stijlvol werden al hun opdrachten afgewerkt zodat ondermeer 10 jaar na startdatum de Sobemai-familie reeds aan hun 100 ste wedstrijd toe waren en bij de viering van de 10e verjaardag het idee werd geopperd om een soort van competitie in te richten die meteen zes evenwaardige ploegen onder de noemer M.V.V. ( Meetjeslands Vrijetijds Voetbal ) in 1977 aan de start kregen.

In feite is Gaston en zijn voetbalkompanen de stichters van het huidige L.V.V.M. maar al vrij snel veranderde Sobemai van richting, terug naar de roots en het liefhebbersvoetbal wegens teveel competitiedruk en andere verplichte geplogenheden, een gezonde gedachte die heden ten dage nog steeds wordt gehuldigd door de 4 overgebleven Maldegemse liefhebbersploegen en niet toevallig ook de 4 deelnemers aan het tornooi "30 jaar Sobemai".

Ondertussen was een meer beperktere groep nog steeds aktief in de zaal, meer bepaald in Damme en onder de noemer Belgische Zaal- en Miniatuurvoetbalbond (waar halen ze het !) maar in 1980 zochten de oranje-blauwen het wat dichter bij huis in het ondertussen ook al ter ziele gegane Maldegemse Minivoetbal Verbond. Het was ook de periode van een jaar nog steeds met de mooiste herinneringen beklijvende uitstappen annex voetbalwedstrijden naar Canterburry (Eng.) en Fantasialand in Duitsland en de verandering van het eigen lokaal in Café "Nieuw Oedelem" naar Café "Slachthuis".

De jaren volgden elkaar in snel tempo op, met overvolle voetbalkalenders wegens meer en meer caféploegen in de running zoals Borussia, Walrus, 't Molentje, Texaco, De Geuzen om er maar enkele te noemen. Wie herinnert zich niet de hilarische toestanden en het gesjouw met "waterbassins" in de oude tram langzij het terrein ? Tien jaar lang waren dit de kleedkamers, zeker voor de bezoekers die daarbij nog het gemak of ongemak van de grote waakhond "EBBE" moesten ondergaan (waar is de tijd). Diezelfde tram pronkt hedentendage nog steeds in een of ander museum in Nederland, het lijkt me niet eens zo'n slecht idee om eens een uitstapje daarginds te organiseren al was het maar om sentimentele redenen. Evenveel sentiment en ook vreugde borrelde meer dan eens boven bij deelneming aan allerhande tornooien van de collega's, veelal met de bedoeling om de plaatselijke kas te spijzen. De jongens van Sobemai hadden daar wat minder last van en hadden een heel eigen systeem van sponsoring. Het jaarlijks personeelsfeestje op de fabriek en de uitbating van het kantientje (weet je wel) dekten de jaarlijkse onkostennota's. Hoogtepunt in dit tornooiencarrousel was een finaleplaats tegen Borussia Vake op het tornooi van Eede in 1984.

Om eenvoudige redenen maar toch belangrijk zullen allen ingewijden met gemengde gevoelens terugdenken, als ik de uitstappen met voetbalwedstrijd (?) naar Echternach en Rouen in Frankrijk vermeld, maar in de regio Meetjesland bleef het op voetbalgebied somstijds bittere ernst. Men was bij Sobemai en daar niet alleen allang blij dat er in het liefhebbersvoetbalwereldje een beetje organisatie kwam in het opmaken van de jaarlijkse kalender, kwestie van die talrijker wordende forfaits een beetje te minimaliseren, en men is F.C. De Leke uit Eeklo daar nog steeds dankbaar voor.

Een hele grote kentering in de gevulde loopbaan van deze sympathieke fabrieksploeg kwam er na de viering van 25 jaar Sobemai, met als gastster schepen De Roo en het moment dat Gaston Vandenbon er na zoveel jaren het figuurlijke bijltje neerlegde. De sjerp werd aan de naaste medewerker ERIC SIERENS overgedragen, al moet daarbij vermeld dat de voorzitter die nu "ere" voor zijn functie erbij kreeg nooit verweg bleef, maar de zakens op de "Barms" eisten nu eenmaal zijn volledige aandacht op. Dit opstappen werd ook door een paar oudere spelers gevolgd, met als resultaat dat de ploeg het begin jaren '90 bijzonder moeilijk kreeg, enkele getrouwen uit het al even gelauwerde Texaco-boys hielpen zijdelings de ploeg op de juiste weg, zodat niet alleen de kwantiteit maar ook de kwaliteit weer wat werd opgekrikt. Inmiddels werd het oude lokaal alweer vervangen door het nieuwe, van Café "Voske" naar Café "Sportwereld" maar het niveau had betere dagen gekend en de teloorgang van de fabriek bleef zeker ook niet zonder gevolgen.

Bij vallen en opstaan bleven de vele jaren in spanning die Gaston en zijn maats zich hadden getroost dan uiteindelijk toch nog in belangerijke mate opgewaardeerd, en onder impuls van Eric, Dirk, Beny en Norbert EN niet te vergeten de allerbelangrijkste inbreng van Maldo Reizen uit Maldegem lijkt de jonge Sobemailichting alweer gelanceerd, die binnen een paar weken zeker een nieuw orgelpunt meekrijgt met de viering van "Sobemai 30 jaar" waarin de 4 overblijvende liefhebbersploegen "pur sang" hun deelneming beloofden.

SOBEMAI, DE GEUZEN, DE WALRUS, BORUSSIA VAKE, vier namen die in alle Maldegemse voetbalmemories gegrift blijven met nog steeds diezelfde onderlinge (gezonde) revaliteit, maar vrienden blijvend voor en na de wedstrijd. Het programma volgt binnenkort in dit eigenste weekblad, waarvan akte.Al deze geheimen en nostalgische opmerkingen komen voornamelijk uit de 3 delen opgespaarde en opgetekende archieven van Gaston Vandenbon, die hij met veel plezier en vooral met grote fierheid voor ons onthulde, alleen bij concurrent Borussia schijnt er een nog grotere en beter bewaard archief te bestaan. Bij gelegenheid wil ik mijn nostalgische gevoelens ook daar eens ophalen, maar voor het ogenblik en nu lijkt het mij verstandig om via deze het gehele team, oud en jong gedienden die ooit voor F.C. Sobemai een broekje en een shirt aantrokken, van harte te feliciteren met dit 30-jarig bestaan. Het gaat jullie goed in het verdere leven op welk manier ook en graag rendez-vous binnenkort op de viering.

Verslag 2: 1996

Het woord aan Sierens Eric (Voorzitter F.C. Sobemai)

F.C. Sobemai heeft dertig jaar activiteit achter de rug. Eric Sierens verklapt als voorzitter van de voetbalploeg dat het er bijzonder gemoedelijk aan toe gaat bij zijn manschappen. "We zijn een echte en hechte vriendenploeg geworden",onderstreept hij met trots.

-Eric Sierens : "Als F.C. Sobemai zijn we de oudste liefhebbersvoetbalploeg van de gemeente. Na ons kwamen Borussia Vake en F.C. De Geuzen. Het was tijdens de voorbije dertig jaar echter niet allemaal rozegeur en maneschijn. Wel integendeel. Niet alles liep steeds van een leien dakje. Gelukkig waren er echter meer ups dan downs. Zij die de volledige geschiedenis van de club mee hebben beleefd,kijken met tevredenheid terug op de geschiedenis van onze vriendenploeg. Het team ontstond in de schoot van de firma N.V. Sobemai in de Bogaardestraat. Gaston Vandenbon was de eerste voorzitter. Naast de werknemers uit het bedrijf vonden ook vrienden en kennissen een plaatsje in de ploeg. Van bij de oprichting van de ploeg stond het vast dat wij niet in een officiële competitie zouden spelen. In de loop van der jaren hebben wij contacten gelegd met ploegen uit Oost- en West-Vlaanderen. Jaarlijks spelen wij tussen de dertig en de veertig wedstrijden."

Voetbal als ontspanning

"Toen de N.V. Sobemai ophield te bestaan, vreesden we even dat ook onze ploeg tot verdwijnen gedoemd was. Het aantal spelers waarover de ploeg kon beschikken ging in dalende lijn en we waren ook niet zeker dat wij nog op het terrein van de firma konden blijven spelen. Edelhart De Lille is nog altijd eigenaar van de grond en dankzij hem konden wij verder onze sport beoefenen. Sedert een vijftal jaren neem ik op vraag van de het bestuur en de spelers het voorzitterschap waar. Langzaam maar zeker is het aantal spelers dat onze kleuren verdedigd opnieuw aangedikt. Stukje bij beetje. Opmerkelijk is wel dat geen enkele van onze eigen spelers bij een officiële competitieploeg is aangesloten. Ons team is een hechte vriendenclub geworden over de jaren heen. Vorig jaar maakten wij voor het eerst samen een reis. Wij hebben plannen om in de toekomst naast ons wekelijks partijtje voetbal ook andere activiteiten te organiseren waarbij naast de spelers ook hun familie worden betrokken. Wij hebben een bestuur maar het zijn echter zeker en vast niet alleen de bestuursleden die de handen uit de mouwen steken. Als er iets moet gedaan worden, kunnen wij altijd beroep doen op de spelers om te helpen. In een dergelijke sfeer een ploeg leiden is niet zo moeilijk. De laatste jaren hebben we ook ondervonden dat de mensen die bij ons spelen het voetbal steeds meer als een echte ontspanning aanzien. Dat heeft tot gevolg dat er sportiever wordt gevoetbald. Er wordt ook minder gevit op de tegenstrevers en de scheidsrechter. Wellicht is het door die evolutie dat wij makkelijk ploegen vinden om tegen te spelen..."

Verslag 3: Ramp

Brand legt voetbalkatine FC Sobemai plat

Maldegem – In de nacht van zaterdag 26 op zondag 27 april heeft een korte maar hevige brand de voetbalkantine van FC Sobemai aan de Bogaardestraat volledig plat gelegd. De spuitgasten stonden voor een voldongen feit en konden niets meer redden van de houten structuur. Over de aard van het voorval van de brand is nog niet veel bekend maar een deskundige onderzoekt de zaak. Voor de amateur-voetballers van Sobemai betekent het verlies van hun kantine en kleedkamers een ware ramp. “Hopelijk betekent dit niet de doodsteek voor onze club”, licht een bestuurslid toe terwijl de hele kantine in de as zakt.Het was zondagmorgen omstreeks 2.30 uur toen bij de Maldegemse brandweer het alarm binnenkwam van een zware brand bij Sobemai aan de Bogaardestraat. Meteen bleek duidelijk dat de voetbalkantine van de amateurvoetbalclub Sobemai, op de terreinen van de eigenaar Edelhart De Lille in lichterlaaie stond. Toen de spuitgasten ter plaatse kwamen stonden ze voor een voldongen feit en konden ze ook niets meer redden. “Hoe kan zoiets gebeuren. Het is drie weken geleden dat hier iemand is geweest. Ik vraag mij af hoe het dan kan branden want alle gas en Elektriciteit is steeds uitgeschakeld”, zegt speler Bruyneel. Hij kwam net als vele andere leden meteen ter plaatse bij het vernemen van het nieuws. Voorzitter Eric Sierens, die op een boogscheutje van het terrein woont kon echter niet meteen bereikt worden. De man was wellicht goed aan het slapen na een familiefeest. Vooral voor hem, maar ook voor vele andere leden was de Sobemai een ware levensdroom. “Het is echt helemaal platgebrand, niets is meer over. Ik vraag me af hoe zoiets kon gebeuren”, zegt bestuurlid Benny. “Zoiets betekent de doodsteek voor onze club. We betalen hier maar een kleine huur en vermoedelijk zal de eigenaar niet geneigd zijn een nieuwe kantine te bouwen. ’t Was hier echt gezellig, we hebben hier heel veel lol beleefd en vaak ook zelf de handen uit de mouwen gestoken. Ze hebben we nog niet lang geleden een nieuwe houten vloer gelegd. Ik vermoed toch dat er onraad in het spel is want hoe kan nu zoiets zomaar in brand schieten”, aldus spelen Bruyneel. “Ik ben nog blij dat we deze middag niet thuis gespeeld hebben want anders zouden ze ons meteen met de vinger wijzen. Nu kunnen ze ons toch niets verwijten. Het is echt rampzalig, zoiets kunnen wij als kleine club niet te boven komen”, aldus een toekijkend bestuurslid. FC Sobemai speelt iedere zaterdagmiddag in een soort amateur-reeks. De club bestaat reeds meer dan 35 jaar en is één van de sterkhouders in de buurt. De brandweer kreeg het vuur snel onder controle en kon verdere uitbreiding voorkomen. Toch moesten de spuitgasten tot omstreeks 5.30 uur nog nablussen. De Brandweer moest zondagmorgen omstreeks 10.30 uur nogmaals ter plaatse komen voor een kleine heropvlakkering van de vuurhaard maar voor veel onheil zorgde dit niet. De politie nam de plaats van de brand in beslag tot een branddeskundige de hele zaak heeft onderzocht.

Verslag 4: Ramp

Brand legt voetbalkantine van FC Sobemai in Maldegem in de as

“De doodsteek voor onze club”

In de nacht van zaterdag op zondag heeft een korte maar hevige brand de voetbalkantine van FC Sobemai aan de Bogaardestraat volledig plat gelegd. De brandweermannen stonden voor een voldongen feit en konden niets meer redden van de houten structuur. Over de oorzaak van de brand is nog niet veel beken, maar een deskundige onderzoekt de zaak.Voor de amateur-voetballers van Sobemai betekent het verlies van hun kantine en kleedkamers een ware ramp. “De doodsteek voor onze club”, wierp een bestuurslid vertwijfeld op, terwijl de hele kantine in elkaar stuikte.Het was zondagmorgen omstreeds 2.30 uur toen bij de Maldegemse brandweer het alarm binnenkwam van een zware brand bij Sobemai aan de Bogaardestraat. de kantine op de terreinen van eigenaar Edelhart De Lille stond in lichterlaaie.Hoe kan zoiets gebeuren? Het is drie weken gelden dat we hier gevoetbald hebben en meer dan een week geleden dat hier iemand is geweest. Ik vraag mij af hoe het dan kan branden, want alle gas en elektriciteit is steeds uitgeschakeld”, zegt speler Bruyneel. Hij kwam net als vele andere leden meteen ter plaatse bij het vernemen van het nieuws.

Levensdroom

Voorzitter Eric Sierens, die op een boogscheut van het terrein woont, kon niet meteen bereikt worden. Vooral voor hem, maar ook voor vele andere leden, was Sobemai een ware levensdroom. “Niets schier er nog over. Ik vraag me af hoe zoiets kon gebeuren?”, zegt bestuurslid Benny. “We betalen hier maar een kleine huur en vermoedelijk zal de eigenaar niet geneigd zijn een nieuwe kantine te bouwen. ’t Was hier echt gezellig, we hebben hier heel veel lol beleefd en vaak ook zelf de handen uit de mouwen gestoken. Zo hebben we nog niet lang geleden een nieuwe houten vloer gelegd. Ik vermoed toch dat er onraad in het spel is want hoe kan nu zoiets zomaar in brand schieten”, aldus speler Bruyneel. “Ik ben nog blij dat we deze middag niet thuis gespeeld hebben wan anders zouden ze ons meteen met de vinger wijzen. Nu kunnen ze ons toch niets verwijten. Het is echt rampzalig, zoiets komen wij als kleine club niet te boven.FC Sobemai speelt iedere zaterdagmiddag in een amateur-reeks. De club bestaat meer dan 35 jaar.De brandweer diende tot omstreeks 5.30 uur nog na te blussen en kwam zondagmorgen omstreeks 10.30 uur nog eens ter plaatse voor een kleine heropvlakkering. De politie sloot de plaats van de brand af tot een branddeskundige de hele zaak heeft onderzocht.

Verslag 5: Ramp

Het woorde aan Eric Sierens, FC Sobemai

“Hoop doet leven!”

De felle brand van een paar weken geleden legde de kleedkamers en de cafetaria van FC Sobemai bijna volledig in de as.De ploeg is geen eigenaar en weet niet of ze volgend seizoen nog op dezelfde plaats haar wedstrijden kan spelen. Maar Eric Sierens blijft optimistisch… “Ik kon mijn ogen niet geloven, ten ik de vlammen uit het dak van onze cafetaria zag opstijgen”, doet Eric Sierens zijn verhaal. “Het was drie weken geleden dat wij nog op et terrein waren, en alle stekkers van elektriciteit en gas waren uitgetrokken. Wij dachten dan ook onmiddellijk aan kwaad opzet, maar het onderzoek heeft ondertussen uitgewezen, dat het om een kortsluiting ging. Wij zijn misschien wel de oudste liefhebbersvoetbalploeg van Maldegem en spelen sinds onze oprichting op het terrein van de toenmalige firma Sobemai. Toen het bedrijf ophield te bestaan, kregen wij toestemming om er te blijven sporten. Voor het onderhoud van het terrein, de cafetaria en de kleedkamers staan wij zelf in: wij hebben geen schrik om de handen uit de mouwen te steken! Voetballen is voor ons ontspanning! De sfeer voor en na de wedstrijd in bijna net zo belangrijk als de wedstrijd zelf.”

Verslag 6: Ramp

FC SOBEMAI

Grote verslagenheid bij het Sobemaiteam na een verwoestende brand in de kantine.

Een zwarte bladzijde, letterlijk en figuurlijk, is omgedraaid nadat in de nacht van zaterdag op zondag omstreeks 2h00 een alles verwoestende brand onze kantine in de as legde. Ondank een kordaat optreden van de Maldegemse brandweer was er niets dat het vuur kon tegenhouden om het in hout opgetrokken gebouw te redden. Toen ik zondagmiddag een kijkje ging nemen kon ik enkel vaststellen dat alles tot een zwarte as verpulverd was. Er bleef dan ook werkelijk niets over. De grote hamvraag is natuurlijk “en wat nu”? zonder op de zaken vooruit te lopen moet ik stellen dat we ons lot niet in eigen handen hebben. De details doen hier nu niet terzake maar we gaan met z’n allen toch proberen om onze gezellige familieclub te redden van een roemloze ondergang. Hoopgevend is in ieder geval dat er reeds mensen van buiten de club hun steun betuigden en hopelijk laten de Maldegemse beleidsmensen ons ook niet in de kou staan. In ieder geval het zal wellicht nooit meer worden zoals voorheen want ontelbaar zijn de onvergetelijke namiddagen na een pittige wedstrijd of gezellig feestje ’s avondsmet de ganse familie. Zo ontvingen we in de loop van de afgelopen jaren enkele buitenlandse ploegen die aanvankelijk een beetje terughoudend reageerden bij onze povere accommodatie maar éénmaal in de kantine gingen alle remmen los. Zo herinner ik mij het onvergetelijke treffen met onze Nederlandse vrienden uit Leunen. De talrijke, soms vergeelde foto’s die op de muren hingen zien we nooit meer terug, de trofeeën, enkele wedstrijdballen en nog tal van andere waardevol materiaal ging in de vlammen op. Terzijde kan ik nog opmerken dat er hoogstwaarschijnlijk geen kwaad opzet gemoeid is met deze rampzalige gebeurtenis. Tevens wil ik langs deze weg nogmaals de plaatselijke brandweer bedanken voor hun tomeloze inzet en zeker een speciale vermelding voor onze buurman carrosier Gino dejaegher die als eerste de brand opmerkte en de mensen verwittigde die toegang tot het domein konden vrijmaken.Het leven gaat verder en we zien wel wat de toekomst ons brengen zal. Deze week gaan we in ieder geval naar het park waar we deelnemen aan het tornooi ban Borussia.

Verslag 7: Ramp

Vrijetijdsvoetbalploeg denkt eraan pintjes te schenken in ouden treinstellen

FC Sobemai strijdlustiger dan ooit na brand in voetbalkantine

Het bestuur en de spelers van FC Sobemai in Maldegem zien de toekomst hoopvol tegemoet. Eind vorige maand legde een zware brand hun voetbalkantine plat, maar in september wil de ploeg er weer staan. De komende weken wordt met man en macht gezocht naar de juiste oplossingen. Ook de gemeente kwam met een voorstel.FC Sobemai is met een geschiedenis van meer dan 35 jaar de oudste ploeg in het Maldegemse vrijetijdsvoetbal. Op 27 april sloeg het noodlot toe en brandde de voetbalkantine aan hun terrein in de Bogaardestraat helemaal af. De laatste thuiswedstrijden van dit seizoen werden geschrapt, maar tegen september willen de shotters er weer staan. “Voor een amateurploeg zoals de onze is de kantine de grootste vorm van inkomsten”, zegt voorzitter Eric Sierens.“We kunnen wel voetballen op ons plein, maar als we na de match naar een café in de buurt moeten trekken, komt er geen geld in de clubkas. En data geld hebben we broodnodig om bijvoorbeeld de verzekeringen te betalen en elke week de truitjes te wassen. We zijn, samen met de eigenaar van het terrein, naar oplossingen aan het zoeken. Misschien kunnen we wel gebruikmaken van de ouden treinstellen die naast ons terrein staan. Als we die kunnen inrichten als voetbalkantine, dan hebben we er nog een speciale publiekstrekker bij. Het gemeentebestuur heeft ons voorgesteld om tijdelijk op het terrein in het park te spelen. Een mooi gebaar, maar ook dat terrein is al druk bezet. Wees gerust, tegen september staan we er terug.”

Oorzaak

De Brand bij FC Sobemai dateert nu van drie weken geleden. In een eerste reactie dachten de spelers dat dit de doodsteek voor hun ploeg was. Maar nu zijn ze strijdlustiger dan ooit.
Over de oorzaak van de brand bestaat nog altijd geen duidelijkheid. Op het moment dat de brand uitbrak, was het meer dan een week geleden dat iemand nog in de voetbalkantine geweest was. Het gas en de elektriciteit waren uitgeschakeld. 
Het seizoen zit er nu helemaal op en tijdens de zomerstop wordt aan de heropbouw van de infrastructuur gewerkt